Crist yw'r Tywysog enwog, union,
A Bugail 'r eglwys mewn peryglon;
Tŵr iachus, cadarn i'w chysgodi;
Mae'n Graig a Chell,
rhag ei harcholli.
Gwir Fab y Tad,
mawrhâd anrhydedd,
Yn Fab Mair hefyd, O mor rhyfedd!
Arweinydd, Llywydd, Hollalluog,
Mab Duw, Mab dyn,
yn un Eneiniog.
Mab Duw, yn gydradd
â'r blaid uchaf,
Mab dyn, yn D'wysog
i'r blaid isaf;
Un mor gyfiawned a'r Gofynwr,
Un fu dlawd a mi'r dyledwr.
Gall godi ei law, ein cadarn Lywydd,
A thyngu, "Byddaf byw'n dragywydd;"
A gwych gyhoeddi'n uchel heddyw,
"Wyr Fab y forwyn
a fum farw."
Cas. o Hymnau ... Wesleyaidd 1844
Tôn [9999]: Camden (<1876) |
Christ is the renowned, upright Prince,
And the Shepherd of the church in perils;
A firm, safe Tower to shelter her;
He is a Rock and a Cell,
against her wounding.
The true Son of the Father,
majesty of honour,
As the Son of Mary also, O how wonderful!
Guide, Governor, Almighty,
The Son of God, Son of man,
an Anointed one.
The Son of God, of a degree
with the hightest party,
Son of man, as a Prince
to the highest party;
One as righteous as the Inquisitor,
One who was as poor as I the debtor.
He can raise his hand, our firm Governor,
And swear, "I am alive eternally;"
And brilliantly announce loudly today,
"The true Son of the virgin
and who was dead."
tr. 2016 Richard B Gillion
|
|