Yn awr fe ffodd cymylau'r nos

Yn awr fe ffodd cymylau'r nos,
  Fe dòrodd boreu wawr:
Ac y mae dysgwyl wedi dwyn
  Ffyddlondeb nef i lawr.

Fel ffŷ tywyllwch dudew ffwrdd,
  O flaen goleuni'r dydd;
Felly fy ofnau hwythau ffodd,
  A minnau wnaed yn rhydd.

Pe rhoddid im'
    fynyddau'r byd,
  A'r rhai'n yn arian pur,
Mi a'u gwrthodwn hwynt yn lân,
  Am ddwyfol heddwch gwir.

Mi rof ffarwel i bob ryw chwant,
  Pob pleser îs y nen;
Yr wy'n cymmeryd Iesu o'm bodd
  Yn Briod ac yn Ben.

 Ni welaf wrthddrych mewn un man,
   O'r ddaear faith i'r ne',
 A dâl ei garu tra f'wyf byw
   Yn unig ond Efe.

gwelir:
  Ni gawsom y Messia'n rhad
  Rwy'n edrych dros y bryniau pell

Now the clouds of night have fled,
  The dawn of morning has broken:
And waiting has brought
  The faithfulness of heaven down.

As pitch-black darkness fled away,
  Before the light of day;
Thus my fears, they fled,
  And I too have been made free.

If the world's mountains
    had been given to me,
  And they of pure silver,
I would reject them totally,
  For true divine peace.

I will bid farewell to every kind of lust,
  Every pleasure below the sky;
I am taking Jesus voluntarily
  As Spouse and as Head.

I will see no object anywhere,
  From the vast earth to heaven,
That will hold his love while ever I live
  Except Him alone.