Mor rhyfeddol yw dy weithredoedd di, Arglwydd Dduw hollalluog. Gwir a chyfiawn yw dy ffyrdd o Dduw, Brenin yr oesoedd wyt ti. Pwy sydd na’th ofna Arglwydd, a’th ogoneddu di? Oherwydd ti yw’r unig Dduw, Sanctaidd wyt ti. Daw yr holl genhedloedd i’th addoli di, Dy ogoniant di a amlygir. Haleliwia, Haleliwia, Haleliwia, Amen. Lai-lai-lai […]
Mewn cof o’th aberth wele ni, O Iesu, ‘n cydnesáu; un teulu ydym ynot ti, i’th garu a’th fwynhau. Dy gariad di dy hun yw’r wledd – ni welwyd cariad mwy; ffynhonnau o dragwyddol hedd a dardd o’th farwol glwy’. Er mwyn y gras a ddaeth i ni o’th ddwyfol aberth drud, gwna’n cariad fel […]
Molwn enw’r Arglwydd, Brenin mawr y nef: Crëwr a Chynhaliwr bywyd ydyw ef llechwn yn ei gysgod pa beth bynnag ddaw, nerthoedd nef a daear geidw yn ei law. Molwn enw’r Arglwydd, sanctaidd yw efe, llewyrch ei wynepryd yw goleuni’r ne’; enfyn ef ei Ysbryd i sancteiddio dyn, nes bod daear gyfan fel y nef […]
Molianned uchelderau’r nef yr Arglwydd am ei waith, a cherdded sŵn ei foliant ef drwy’r holl ddyfnderau maith. Canmoled disglair sêr di-ri’ ddoethineb meddwl Duw, ac yn ein dagrau dwedwn ni mai doeth a chyfiawn yw. Am ei sancteiddrwydd moler ef gan gôr seraffiaid fyrdd; atebwn ninnau ag un llef mai sanctaidd yw ei ffyrdd. […]
Mi glywais lais yr Iesu’n dweud, “Tyrd ataf fi yn awr, flinderog un, cei ar fy mron roi pwys dy ben i lawr.” Mi ddeuthum at yr Iesu cu yn llwythog, dan fy nghlwyf; gorffwysfa gefais ynddo ef a dedwydd, dedwydd wyf. Mi glywais lais yr Iesu’n dweud, “Mae gennyf fi yn rhad y dyfroedd […]
Mi godaf f’egwan lef at Iesu yn y nef, a rhoddaf bwys fy enaid dwys i orffwys arno ef; caf ynddo ras o hyfryd flas a mwyn gymdeithas Duw; ei nerth a rydd yn ôl y ddydd, ei olau sydd ar lwybrau ffydd: ‘rwyf beunydd iddo’n byw. Mae ei ddiddanwch drud yn difa sŵn y […]
Myfi’r pechadur penna’, fel yr wyf, wynebaf i Galfaria fel yr wyf; nid oes o fewn yr hollfyd ond hwn i gadw bywyd; ynghanol môr o adfyd, fel yr wyf, mi ganaf gân f’Anwylyd fel yr wyf. Mae’r Oen fu ar Galfaria wrth fy modd, Efengyl a’i thrysorau wrth fy modd: mae llwybrau ei orchmynion […]
Mae arnaf eisiau sêl i’m cymell at dy waith, ac nid rhag ofn y gosb a ddêl nac am y wobor chwaith, ond gwir ddymuniad llawn dyrchafu cyfiawn glod am iti wrthyf drugarhau ac edrych arna’i erioed. CHARLES WESLEY 1707- 91 efel. DAFYDD JONES. 1711-77 (Caneuon Ffydd 752)
Mae ffrydiau ‘ngorfoledd yn tarddu o ddisglair orseddfainc y ne’, ac yno’r esgynnodd fy Iesu ac yno yr eiriol efe: y gwaed a fodlonodd gyfiawnder, daenellwyd ar orsedd ein Duw, sydd yno yn beraidd yn erfyn i ni, y troseddwyr, gael byw. Cawn esgyn o’r dyrys anialwch i’r beraidd baradwys i fyw, ein henaid lluddedig […]
Mi welaf ym medydd fy Arglwydd ogoniant gwir grefydd y groes, y claddu a’r codi’n Dduw cadarn ‘r ôl gorffen ei lafur a’i loes: mae’n ddarlun o angau’r Cyfryngwr a dyfnder ei drallod a’i boen; mae Seion yn cadw’r portread i gofio am gariad yr Oen. ALLTUD GLYN MAELOR, 1800-81 (Caneuon Ffydd 650)